ஒரு கருவறையின் அறுவடை
துப்பாக்கிச் சத்தங்களும்
போர் விமான இரைச்சல்களும்
சந்கீதமாகைவிட்ட
ஈழத்துத் தெருக்களில்
எஞ்சிக்கிடக்கின்றன-
மனித உயிர்களும்
தமிழினமும்!
இங்கே –
இரத்த நெடி
மூக்கைத் துளைக்கும்!
ஒப்பாரிச் சத்தங்கள்
காதுகளைச் செவிடாக்கும்;
வீறிட்ட சிசுக்குரல்கள்
ஒவ்வொரு வீடுகளிலும்
பழக்கப்பட்ட ஓசைகளாய்
தெருவரையும் கேட்கும்!
தாய்ப்பாலுக்குக்கும் தாயன்புக்கும்
ஏங்கியவாறே கண்ணை மூடிவிடும் – சிசுக்கள்
உறக்கத்தில்கூட ஏக்கம் கலையாமல்
உயிருக்கும் உடைமைக்கும்
இங்கே உத்தரவாதம் இல்லை
எப்பொழுது வேண்டுமென்றாலும்
உயிர்கள் பறிக்கப்படலாம்
சுடுகாடுத் தேர்கள்
ஒவ்வொரு வீடுகளையும் தேடிவரும்
தவணை முறையில்
தமிழர்களின் பிணங்களைத் தின்பதற்காக!
மரண வாயில்கள்
படுகொலைக் களமாய்
வாயைப் பிளக்கும்!
உயிர்விடும் கதைகள்
நித்தம் நடக்கும்
மனம் வெம்பி கலங்கி அழுது
அண்டை வீட்டாரிடம்
ஆறுதல் கேட்கும்
சோகச் சித்திரம்
கருவறை கிழித்துக்கொண்டு பிறக்கின்ற
ஒவ்வொரு குழந்தையின்
முகத்திலும் குத்தப்படும்!
சுதந்திரம் என்பது
கானல் நீராய்
அடிக்கடி கனவுகளைக் கலைக்கும்;
சுதந்திரமாய் தமிழ்க்காற்றை
சுவாசித்து மூச்சுவிட – இங்கு
யாருக்கும் நாதியில்லை!
நிலவின் ஒளியும்
நட்சத்திரக் கூட்டமும்தான் - இங்கே
மின்சார விளக்குகளாய்
வீடுகளைத் தேடிவரும்!
ஈழத்துச் சிறவர்சிறுமியர்
சாதிக்க நினைப்பதற்கு
இந்த இரவுகள் கூட
ஒருவகையில் நண்பர்கள்தான்!
இராணுவப் படைகள்
படுகொலைப் புதராய்
தமிழ் மங்கையரை விடாமல் துரத்தும்...
கற்பிழந்த பெண்களின் கதறல்
காடுவரை எதிரொலிக்கும்!
மனிதம் புதிய வடிவில் சாகடிக்கப்படும்!
குட்டி விமானங்களும்
ஆகாயம் தொட்டு முத்தமிடும்
போர் விமானங்களும்
ஈழத்தின் சுவடுகளைக் கிழித்தெறியும்...
கல்வீடு மன்வீடு தரைதட்டும்;
எல்லாம் தரைமட்டம் ஆகும்.
மனித உடல்கள்
புவியீர்ப்பை எதிர்த்து
வானத்தை நோக்கி மேல் பறக்கும் -
இரண்டாய்....
மூன்றாய்...
நான்காய்...
பலநூறாய்...
இரத்தமும் சதையுமாய்
வெடித்துச் சிதரும்!
நாங்கள் சாகத் துணிந்து
எதையும் சகிக்க பழகிவிட்டோம்
இன்னும் பல தமிழர்கள்
மரண வீடுகளில்
மகிழ்ச்சியாய் வாழ்ந்துகொண்டிருகிறார்கள்...
எங்கள் ஊரிலும்
புறாக்கள் பறக்கும்
என்ற நம்பிக்கையோடு!
நானும்தான்...
