நவரச அழகிகள்
பெண்டிர்க்கு…
அங்கமெல்லாம் அசையாமல்
அசைந்தாடி பவனிவரும்
அன்ன நடையழகு;
உண்டி சுருங்கிய மெல்லிடையால்
வஞ்சியத்தின் இடுப்பழகு;
கமல முகத்தினிலே காளையரை மயக்கும்
கருத்த கயல் விழிகள் மிக அழகு;
ரோஜாப்பூ மொட்டுப் போல்
கிளி மூக்கு வனப்புகள் கொள்ளையழகு;
வெண்ணிலவின் பார்வை போல்
விரிந்துற்ற நுதலோ பொட்டுக்கழகு;
காரிருள் ஒத்த பூங்குழலோ
பாவலரின் பா பொய்யா அழகு;
தாடங்கம் பொருத்திய இரு செவிகளும்
மஞ்சள் தேய்த்து கவினேறிய கன்னங்களிரண்டும்
பெண்மைக்கே கவி தேடும் சிறப்பழகு;
ஆகா இவற்றையே விசயம் கொள்ளும்
கொவ்வைப் பழ இதழ்களோ - நாயகனின்
கல் மனதை உருக்கவல்ல மெய்யழகல்லோ!
இங்கண் கணக்கிட்டால்...
இயற்கையின் எழிலோடு யுத்தமிடும்
இப்பெண்கள் எல்லாம் - இப்புவியின்
“நவரச அழகிகள்”தான்!
